Ze heet me hartelijk welkom bij de achterdeur. Het is niet mijn bedoeling om bij een eerste ontmoeting meteen achterom te gaan.
Maar de weg naar haar huis, waar het bord Te Koop op staat, leidt me er vanzelf naartoe.
Ingrid vertelt dat ze na 24 jaar hun huis gaan verkopen en nog één keer een nieuw project aangaan. Ze willen een huis bouwen dichter bij het centrum van Bergen. De plannen liggen klaar en hopelijk kan in het vierde kwartaal van 2026 worden gestart.
Ondernemend
Ingrid (64) is nu bijna één jaar vrijwilliger bij Welzijn en zo te horen is ze een bezige bij. Ze vertelt dat haar familie altijd had gedacht dat ze in de verpleging of de zorg zou gaan. Op haar lijf geschreven, vond iedereen. Maar het werd wat anders. Ingrid is geboren in Heiloo en heeft daar haar man ontmoet. Hun eerste jaren hebben ze in Heiloo gewoond en allebei hadden ze hun eigen zaak. Met de komst van de kinderen is Ingrid met haar zaak gestopt. Maar toen hun twee dochters groter werden, kwam de ondernemersgeest weer boven, en begon ze opnieuw een eigen winkel in Alkmaar. Inmiddels is ze ook daarmee gestopt. Dat wil niet zeggen dat ze stilzit. Ingrid werkt mee in de zaak van haar man, ze zorgen voor haar schoonmoeder en ze past op haar vijf kleinkinderen, als het nodig is. Ook deed ze veel voor haar oude buurvrouw uit Heiloo, met wie ze na de verhuizing naar Bergen nog steeds goed contact had. Helaas is zij vorige week overleden
‘Ik ben geen vaste oppasoma. Ik vind het fijn als ik zelf de regie kan houden over mijn tijd en niet vastzit in een rooster’. Die behoefte aan vrijheid en afwisseling lijkt ook goed te passen bij het vrijwilligerswerk dat Ingrid doet.
Plusbus
‘Ik ben bij Welzijn terechtgekomen doordat ik als invaller een keer het blad “Schakels” rondbracht. Daarna werd gevraagd of ik koffie wilde schenken, maar dat is niet zozeer mijn ding. Toen ik hoorde dat er een vacature was voor gastvrouw op de Plusbus heb ik ja gezegd.’
Ingrid rijdt nu vier keer per twee maanden mee als begeleidster bij uitjes. Samen met de chauffeur haalt ze de deelnemers thuis op en gaan ze op pad. Dat kan zijn een dagje Texel, een bezoek aan Hoenderdaell, het Zuiderzeemuseum, een ritje naar de Kop van de Haven in IJmuiden, of een bezoekje aan kringloopwinkels.
Onderweg is er meestal tijd voor een kopje koffie of lunch, waarvoor Ingrid van tevoren een tafel reserveert voor het gezelschap. En aan het eind van de dag brengt de Plusbus iedereen weer thuis. ‘Deze activiteiten geven me veel plezier, je bent op pad met blije mensen, ze hebben allemaal hun verhaal te vertellen, vaak leuke verhalen, en ik kom op plaatsen waar ik nooit eerder ben geweest.’
Buurtbakkie
Naast de uitstapjes met de Plusbus is Ingrid ook dichter bij huis actief. Sinds april is ze coördinator van het Buurtbakkie. ‘Vrijwilligers van Welzijn gaan eens per twee weken met de bakfiets met koffie en thee naar verschillende wijken om buurtgenoten met elkaar in contact te brengen en samen een bakkie te drinken. Van tevoren wordt er in de wijk waar we naartoe gaan geflyerd, zodat iedereen weet hoe laat en waar we staan. En wat hebben we geluk gehad met het weer, we hebben nog geen keer hoeven afzeggen. Hopelijk kunnen we dat tot eind oktober blijven doen en dan beginnen we volgend voorjaar weer opnieuw.’
Ingrid zorgt ervoor dat de fiets bemand is, dat er op tijd wordt geflyerd en dat er een iemand aanhaakt van andere organisaties die graag willen weten wat er onder de inwoners van de wijk leeft, zoals Evean of de Bibliotheek.
Wat maakt het vrijwilligerswerk aantrekkelijk?
‘Door het werk kom ik met andere mensen in aanraking, het is leuk om te zien hoe enthousiast mensen reageren. Op termijn zou ik het ook leuk vinden om weer iets nieuws op te pakken en deze taken aan een ander over te dragen. Er zijn zoveel verschillende activiteiten te doen.’
Ingrid zou het toejuichen als meer jongere mensen zich aanmelden als vrijwilliger. ‘Vaak kiezen mensen pas voor vrijwilligerswerk als ze met pensioen zijn, maar je kunt dit natuurlijk heel goed naast je werk doen. Zeker als je zelf je tijd kunt indelen. Ik ben tijdens mijn werk ook altijd beschikbaar geweest voor het verenigingsleven, zoals de Oranjevereniging, de botenclub, de Rotary en de Juniorkamer. En nu dan voor Welzijn. Het regelen en doen zit in mijn genen, dat heb ik van huis uit meegekregen. Ik ben altijd bezig en zal niet snel met een boek op de bank gaan zitten. Dat bewaar ik voor de vakantie.’
