In het kader van de Week tegen Eenzaamheid zijn in de laatste week van september in de gemeenten Bergen, Castricum en Heiloo geluksroutes uitgezet om met elkaar momentjes van geluk te delen. Op dinsdag 29 september waren op diverse plekken in Bergen, Egmond en Schoorl kleine geluksmomenten te beleven. Zo kon je een kaarsje branden in de kerk, een geluksarmbandje ophalen, meedoen met een yogales, een mini-tuinconcert bijwonen of een gedicht ophalen. En dit is slechts een greep uit de vele activiteiten.
Zelf stapte ik ’s ochtends op de fiets en liet mij verrassen door dit mooie initiatief. Het was een prachtige nazomerdag met ongekende temperaturen voor de tijd van het jaar waardoor het fietsen door de omgeving al een geluksmoment op zich was. Mijn eerste stop was het wijksteunpunt van Welzijn Bergen. Daar zat de stemming er meteen goed in. De bezoekers van het Hof van Heden kregen allemaal een geluksarmbandje om en samen werden veel geluksbellen geblazen. De gedachte erachter was heel eenvoudig: iedereen kan wel een beetje geluk gebruiken en geluk schuilt vaak in kleine momenten, zoals een kopje koffie en een praatje. Ik was er graag nog wat langer gebleven, want samen hadden ze een appeltaart gemaakt. Helaas moest die nog de oven in en daar kon ik niet op wachten. Wel nam ik snel nog het mooie vouwboekje van het Schrijfcafé mee.
In het wijksteunpunt in Schoorl was het rustig. Het was ook nog vroeg. Twee dames waren enthousiast over de mooie gedichten die ze daar konden uitzoeken en meenemen.
Bij het nabij gelegen bezoekerscentrum werd ik aangenaam verrast door de leuke activiteit die zij aanboden. Ik mocht een steen grabbelen uit een kartonnen zak en pakte er een mooie roze rozenkwarts uit. De bedoeling was om op een kaartje bijpassende kleuren en materialen uit het duin te verzamelen en daarmee een klein schilderijtje te maken. Ik keek om me heen en dacht dat gaat niet lukken, ik zie alleen maar groen. Maar als je eenmaal door het landschap loopt met een opdracht, ga je anders kijken. Ineens zag ik allerlei kleuren, bloemen, schelpen, bladeren, bessen en lukte het om een mooi rozerood tafereeltje te maken. Andere bezoekers kwamen met weer heel andere composities terug. Wat leuk om zo bewust te kijken naar de kleuren en de schoonheid van de natuur.
In de bloementuin van Zaza was het heerlijk toeven. Met een kopje kruidenthee in de zon aan de picknicktafel en het geloei van de koeien van de Noorderhoeve op de achtergrond. Puur geluk.
In de bibliotheek werden leeslichtjes uitgedeeld en kon men met elkaar een praatje maken aan de stamtafel. In eerste instantie was er wat schroom om zomaar met elkaar in gesprek te gaan, maar al snel kwamen er gemeenschappelijke interesses ter sprake en ontstond er een mooi gesprek. Een mevrouw die regelmatig in de bibliotheek de krant komt lezen, vertelde vanuit haar eigen ervaring dat het uiteindelijk juist die gesprekken zijn die mensen met elkaar verbinden.
Bij de Herenboeren kreeg ik een leuke rondleiding door de kruidentuin en zag ik hoe mooi daar gewerkt wordt met biodiversiteit en hoeveel aandacht er is voor de natuur. Het kopje kruidenthee heb ik afgeslagen, want ik had trek in het geluksijsje bij Pinoccio en moest mij haasten om daar voor sluitingstijd te zijn.
Het was een geslaagde dag. Hoewel ik bij lange na niet alle activiteiten heb kunnen bezoeken – sorry Egmond! – heb ik meerdere geluksmomenten beleefd en onderweg verschillende mensen gesproken die hetzelfde ervaarden. Misschien is dat wel de mooiste boodschap van de Geluksroute: geluk hoeft niet groot of ingewikkeld te zijn. Soms is het een praatje, een kopje thee, een ijsje, een mooie kleur in de natuur of gewoon even genieten van het moment.
Gertruud Smit
